Ηρέμησε.
Νιώθεις όλο και πιο ήρεμος.
Τώρα φαντάσου μια οθόνη.
Μια οθόνη με ταινία που ανοίγει μπροστά σου.
Πλάσε πάνω της όποιο μέρος σ'αρέσει.
Συγκεντρώσου στις αναπνοές σου.
Βοηθούν το σώμα σου να χαλαρώσει, νιώσε τη γαλήνη.
Δεν χρειάζεται να το αλλάξεις. Απλά άστο να έρχεται και να φεύγει.
Να έρχεται και να φεύγει...
Τώρα...
Είσαι εκεί.
Δώσε προσοχή στις λεπτομέρειες.
Στα χρώματα.
Στην υφή.
Στο φως.
Στη θερμοκρασία. Νιώσε τη θερμοκρασία.
Άσε αυτή την ήρεμη θέα να εμφανιστεί μπροστά σου.
Η αίσθηση της σιωπής είναι απέραντη...
Καρεκλοπόδαρα ρίχνει έξω.
Είσαι σίγουρος ότι είναι κλειστό αυτό;
Ηρέμησες περισσότερο τώρα;
Λοιπόν, δεν είναι εύκολο. Μ'αυτό που βλέπω μπροστά μου!
Τι βλέπεις;
Μπορώ να δω μέσα από τη φούστα σου.
Τι γουρούνι που είσαι! Ξέρεις κάτι; Δεν θα σου διαβάσω άλλο.
Επιπλέον, ήρθε η ώρα. Πάω να την παραλάβω.
Εντάξει, θα σηκωθώ και θα ετοιμάσω καφέ.
Θες λίγη μουσική;
Εντάξει, ότι έχει.
Εντάξει, θα σ'αφήσω με τον Βάγκνερ σου.
Τα λέμε σε λίγο.
Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ
Ιούλια, μπες στο αμάξι. Θα παγώσεις.
Είσαι η Τζένη, έ;. Είμαι ο Μάρκ, γειά σου.
Και η Ιούλια;
Φαίνεται πως η Γαλικία δε μας πάει.
Ναι, καλά, Φεβρουάριος είναι.
Πώς ήταν η πτήση σου;
Μια χαρά. Τελικά συναντηθήκαμε.
Θα σε πείραζε να ερχόσουν μαζί μου στο αμάξι;
Συμφώνησε ότι θα ερχόταν μόνο ένα άτομο.
Και..;
Ο Μάρκ; Είναι εδώ μόνο και μόνο για να κρατά σημειώσεις.
- Τον εμπιστεύεσαι; - Ναι. Δουλεύει στην εταιρεία.
Δεν είμαι σίγουρη ότι είσαι ενήμερη για τις ενέργειες που πρέπει να κάνει ο Ραμόν...
Φυσικά και ξέρω τις ενέργειες που πρέπει να κάνει ο Ραμόν. Μιλήσαμε γι'αυτό.
Σήμερα είσαι εσύ, μετά ο τύπος, μετά η τηλεόραση.
Ο Ραμόν φοβάται πως αυτό μπορεί να παρεξηγηθεί.
Το μόνο που μπορώ να σου πω
είναι πως ήρθα για να κάνω ότι κάνω όσο το δυνατόν καλύτερα.
Το ελπίζω...
Και σου θυμίζω πως για μένα αυτό είναι πραγματικά σημαντικό.
Όχι μόνο επαγγελματικά...
Πίστεψέ με. Καταλαβαίνω τον Ραμόν πολύ καλά.
Με λένε Ιουλία.
Είσαι η δικηγόρος.
Από δω η Μανουέλα. Η κουνιάδα του Ραμόν.
- Χρειάζεσαι βοήθεια; - Τα καταφέρνω.
Ήρθαν.
Συγγνώμη που δεν σού'δωσα το χέρι μου.
Πως κι έτσι;
Μου είπαν ότι είσαι λίγο νευρικός.
- Το πρώτο που κάνω είναι το πρωινό. - Τι ώρα;
9:30. Μη νομίζεις πως μ'αρέσει να ξυπνώ νωρίς.
- Μετά, ακούω λίγο ραδιόφωνο. - Τι σου αρέσει ν'ακούς;
- Λίγο απ'όλα. Περισσότερο συζητήσεις. - Σ'αρέσουν οι συζητήσεις;
Ναι. Μ'αρέσουν τα πάρτυ.
Ο προσωπικός μου υπολογιστής.
- Εσύ το σχεδίασες; - Ναι, μ'αρέσουν οι εφευρέσεις.
Ο πατέρας μου ή ο ανιψιός μου τα κατασκευάζουν.
Ξαφνικά σοβάρεψες.
Γιατί θες να πεθάνεις;
Θέλω να πεθάνω επειδή πιστεύω πως όπως είναι η ζωή... δεν αξίζει.
Καταλαβαίνω που άλλοι τετραπληγικοί προσβάλλονται όταν το λέω.
Αλλά δεν κρίνω κανέναν.
Ποιος είμαι για να κρίνω αυτούς που θέλουν να ζήσουν;
Γι'αυτό ζητάω να μη κριθώ ούτε εγώ
ούτε και το άτομο που θα με βοηθήσει να πεθάνω.
Και νομίζεις πως θα σε βοηθήσει κανείς;
Εξαρτάται από αυτούς που θα προσπαθήσουν.
Αν υπερνικήσουν τους φόβους τους.
Δεν είναι δα και τόσο τρομερό.
Ο θάνατος υπήρχε και θα υπάρχει πάντα.
Όλοι εκεί καταλήγουμε στο τέλος. Είναι ένα κομμάτι μας.
Γιατί εξεπλάγησαν; Επειδή είπα ότι θέλω να πεθάνω;
Ούτε μεταδοτικό να'τανε!
Αν τελικά πάμε στα δικαστήρια, θα σε ρωτήσουν
γιατί δεν ψάχνεις εναλλακτικές λύσεις για την αναπηρία σου.
Γιατί απορρίπτεις το αναπηρικό καρότσι;
Αν το αποδεχτώ είναι σαν να αποδέχομαι ψίχουλα από την ελευθερία που είχα.
Κάθεσαι εκεί, λιγότερο από 2 μέτρα μακριά μου.
Τι είναι 2 μέτρα;
Μια ασήμαντη διαδρομή για οποιονδήποτε.
Για μένα αυτά τα 2 μέτρα, για να σε φτάσω
και να σε αγγίξω, είναι ένα αδύνατο ταξίδι...
...μια ουτοπία, ένα όνειρο.
Γι'αυτό θέλω να πεθάνω.
Πέρασαν οι 3 ώρες Ραμόν.
Πρέπει να μου αλλάξει στάση.
Θα σε πείραζε να περιμένεις κάτω;
Μας τηλεφώνησε πριν ένα χρόνο.
Ζητούσε απεγνωσμένα, να τον βοηθήσουμε να πεθάνει.
Του είπα ότι μπορούμε να του προσφέρουμε ψυχολογική βοήθεια, νόμιμη υποστήριξη.
Αλλά δεν θα βάζαμε στο στόμα του το υδροκυάνιο.
Θύμωσε πολύ. Μας αποκάλεσε ψεύτες. Αναγκάστηκα να κλείσω το τηλέφωνο.
Μερικές μέρες μετά τηλεφώνησε πάλι, ήταν πιο ήρεμος.
Εξεπλάγην με το πόσο αποφασισμένος ήταν.
- Δίστασε ποτέ; - Ποτέ.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
- Και πόσο καιρό είναι έτσι; - 26 χρόνια.
Τον φρόντιζε η μητέρα του αλλά όταν πέθανε,ανέλαβε η κουνιάδα του.
Πως νοιώθεις;
Μια χαρά, αυτό το χέρι... λίγο πιο ψηλά.
Πάω να αλλάξω τον καθετήρα.
- Όχι τώρα Μανουέλα. - Μια στιγμή. Άστους να περιμένουν.
Είναι παντρεμένη με τον Τζός, τον αδερφό του Ραμόν.
Ζουν από το αγρόκτημα και από λίγα οπωροφόρα που έχουν.
Και τι γνώμη έχουν γι'αυτό;
Οι ιδέες είναι τζάμπα.
Αλλά νομίζω αυτό δεν είναι σωστό.
Γιατί όχι όμως;
Θέλω το καλύτερο γι'αυτόν. Όλοι σ'άυτό το σπίτι το θέλουν.
Γιατί να θέλει να πεθάνει;
Δεν μπορώ να το χωνέψω.
Δεν είναι λογικό.
Δεν μπορώ να του το δώσω
και δε δίνω γραπτή εξουσιοδότηση να το κάνει σ'αυτό το σπίτι.
- Μη το αφήνεις εκεί Ξάβι! - Έλα τώρα μαμά!
Πάρτο στο δωμάτιό σου.
Ο θείος σου θέλει να ρίξεις μια ματιά στο μηχάνημα.
- Την τσάντα... - Ναι!
- Τι έγινε; - Κόλλησε το καρούλι.
- Δεν έχεις εξετάσεις σήμερα; - Όχι. Και η δικηγόρος;
Είναι με το παππού και τη Τζένι. Τους πήγε στη παραλία.
Μπορεί να καταλήξουν στη Κορούνια με τέτοιο μυαλό που κουβαλάει.
Μη μιλάς έτσι για τον παππού σου.
Έχασε τελείως το μυαλό του.
Φυσικά,είναι γέρος, τι περιμένεις;
Να μην είναι στα πόδια μας.
Όλη μέρα σπίτι είναι...
Λες και τον χρειαζόμαστε.
Τι;
Μια μέρα... Δεν ξέρω πότε, ίσως μετά από πολύ καιρό...
Μια μέρα θα μετανοιώσεις πολύ γι'αυτό που είπες τώρα.
Θα θέλεις να ανοίξει η γη και να σε καταπιεί.
- Γιατί όμως; - Μια μέρα, θα δεις. Μια μέρα...
Τα νερά εδώ είναι πολύ ύπουλα. Αυτοί που τολμούν
να κολυμπήσουν εδώ πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί.
Ο γιος μου πήδησε απ'εδώ.
Δεν ήξερα τι είχε κατά νου.
Πήδησε τη στιγμή που υποχωρούσαν τα νερά
και χτύπησε το λαιμό του στην άμμο.
Πολύ λυπηρό.
Ο Θεός θέλει να τον κρατήσει στη ζωή.
Ξέρετε όμως ότι δεν θέλει να ζήσει άλλο.
Ποτέ δεν μου είπε τίποτε, ποτέ... ποτέ.
Θα πάμε στο Παράδεισο,
επειδή περάσαμε όλη μας τη ζωή στη κόλαση.
Το γράφω σε βίντεο αυτό για να καταλάβουν καλύτερα
οι δικαστές ή οι πολιτικοί ή όποιος αποφασίσει.
Προφανώς δεν καταλαβαίνουν τον ψυχολογικό πόνο του ανθρώπου.
Ίσως έτσι καταλάβουν ότι αυτό δεν είναι ζωή.
Γιατί χαμογελάς Ραμόν;
Όταν δεν μπορείς να σωθείς και εξαρτάσαι συνέχεια από άλλους,
μαθαίνεις να κλαις γελώντας.
- Εδώ μένει ο Ραμόν Σαμπρέντο; - Ναι, τι θες;
Ήμουνα βόλτα και σκέφτηκα να τον επισκεφθώ.
Άκουσα ότι πολλοί έρχονται να τον δουν.
Για λίγο μόνο.
- Με λένε Ρόζα. - Έλα πιο κοντά.
από πού είσαι;
από το Μποΐρο. Ήρθα με το ποδήλατό μου.
- Νοιώθω τόσο ανόητη! - Γιατί;
Επειδή δεν ξέρω τι να πω. Δεν σε ξέρω κιόλας.
Δεν πειράζει. Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
Σε παρακαλώ κάθισε.
Γιατί ήρθες;
Δεν ευκολύνεις τη κατάσταση. Με τι ασχολείσαι;
Δουλεύω σε μια κονσερβοποιία.
Κάνω και εκπομπές στο Ράδιο-Μποϊρο, Τετάρτες και Παρασκευές.
- Ίσως να σε άκουσα κάποια στιγμή. - Αλήθεια;
- Ερασιτεχνική δουλειά είναι... - Μια χαρά ακούγεσαι.
Προφανώς, έ;
Το θέμα είναι να ξεκινήσω, μετά κανείς δε με σταματά.
- Έχω 2 μικρούς γιους. - Ο σύζυγος;
- Τον εγκαταλείψαμε. - Είσαι μόνη τώρα;
Είχα ένα φίλο, τον πατέρα του μικρότερου γιου μου...
αλλά και αυτός με εγκατέλειψε... εμείς τον εγκαταλείψαμε.
Έτσι τώρα είμαι μόνη αλλά ευτυχισμένη.
Ρώτησα μήπως και έχω καμιά ελπίδα...
Γιατί γελάς;
Συγνώμη.
Δεν πειράζει, αστειευόμουν.
Εκτός αυτού δε νομίζω να δεχόμουνα να αναλάβω δυό παιδιά,
μου φτάνει ο ανιψιός μου!
Σε είδα στην τηλεόραση τις προάλλες.
Βλέπεις, πλησιάζουμε πιο κοντά.
Πίο κοντά σε τι;
Στο λόγο που ήρθες.
Άκουσα αυτά που είπες
και μετά είδα τα μάτια σου, που είναι πολύ όμορφα.
Και σκέφτηκα... αυτά τα μάτια γεμάτα ζωή!
Γιατί να θέλει κάποιος με τέτοια μάτια να πεθάνει;
Όλοι κάποια στιγμή έχουμε προβλήματα.
Πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε.
Δεν αποφεύγω τα προβλήματά μου.
Αυτό κάνεις. Γι'αυτό ήθελα να έρθω.
Για ποιο λόγο;
Να σου δώσω λόγους να ζεις.
- Να σου πω ότι η ζωή... - Η ζωή τι;
Αξίζει.
Ήρθες εδώ για να με δείς ή για να με πείσεις;
Ήρθα επειδή θέλω να είμαι φίλη σου Ραμόν.
Αν θες να είσαι φίλη μου Ρόζα,
πρέπει να αρχίσεις να σέβεσαι τα θέλω μου.
Πως γίνεται να είσαι τόσο απρόσιτος;
Μη με κρίνεις Ρόζα. Όχι μέσα στο σπίτι μου.
Θές να σε κρίνω εγώ;
Γιατί δεν συζητάμε τον πραγματικό λόγο που ήρθες;
Γιατί δε συζητάμε για το γεγονός ότι είσαι μια απελπισμένη γυναίκα,
που ξύπνησε σήμερα ψάχνοντας λόγους ύπαρξής της.
Τρέξε. Εσύ που μπορείς.
Σ'ευχαριστώ πολύ. Δεν θέλεις να ακούσεις κάτι;
Όχι αγαπητή μου. Συνέχισε με τα εύθυμα.
Είναι 8:45 και ακούτε Ράδιο Μποΐρο.
Μπορείτε να καλείτε και να ζητάτε το αγαπημένο σας τραγούδι.
Πριν συνεχίσω... θα ήθελα να αφιερώσω το επόμενο τραγούδι
σε κάποιον που ίσως μας ακούει απόψε.
Ξέρω ότι ακούει πολύ ραδιόφωνο.
Θα μου άρεσε αν καλούσε κάποτε και ζητούσε ένα τραγούδι.
Παρόλο που ξέρω πως δεν πρόκειται επειδή...
η τελευταία μας συνάντηση δεν έληξε με τον καλύτερο τρόπο.
Ότι και να του λέει αυτό, θά'θελα να του ζητήσω συγνώμη.
Λυπάμαι που σε έκρινα Ραμόν, γίνομαι τόσο ανόητη χωρίς να το θέλω!
Αρκετά... για τον φίλο μου Ραμόν, Ακούμε "Negra Sombra".
Τζένη!Τι κάνεις;
Είμαι ακόμη στο γραφείο. Μας δίνεις πολύ δουλειά, Ραμόν.
Αστειεύομαι.
Η αναφορά ήταν υπέροχη. Πήραμε πολλά τηλεφωνήματα συμπαράστασης.
- Αυτό είναι καλό για τη δίκη - Για να το λες εσύ...
Πρέπει να βελτιώσεις τη διάθεσή σου,
αλλιώς δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε τίποτα.
Ήξερες ότι έπρεπε να το κάνουμε αυτό.
Η Ιουλία, η δικηγόρος
θέλει να σε ξαναδεί και αυτή τη φορά πιο πολύ ώρα.
Με ερωτεύτηκε;
Θά'θελες μορφονιέ! Εξάλλου, είναι παντρεμένη.
Λέει ότι πρέπει να σε γνωρίσει καλύτερα για να προετοιμάσει την υπόθεση.
Αυτό λένε όλοι.
Περίμενε... Σε 2 λεπτά έφτασα.
Ήξερες ότι ο τύπος που ήρθε μαζί της, θέλει να βγούμε;
Με εγκαταλείπεις για έναν δικηγόρο;
Εσύ χάνεις!
Το βλέπω καλύτερα.
Το πόδι σου.
Ναι.. κινείται.
Αυτό θά'ναι εύκολο.
Χρειάζεται να απαντήσεις μόνο με την καρδιά σου.
Με το μυαλό εννοείς..
Με το μυαλό. Δεν σε πειράζει Αν το μαγνητοφωνήσω έ;
Ας αρχίσουμε με τα παιδικά σου χρόνια, πριν το ατύχημα.
Τι έκανες τότε;
Είναι απαραίτητο αυτό; Τά'χω ξεχάσει όλα.
Τόσο χάλια είναι η μνήμη σου;
Απλά νόμιζα ότι θα μιλούσαμε για το αίτημα ευθανασίας.
Θα μιλήσουμε. Είναι σημαντικό να ταυτιστεί μαζί σου ο δικαστής.
Και να σε καταλάβει.
Γι'αυτό πρέπει να ξέρω ποιος είσαι και ποιος ήσουν.
Έτσι θα το χρησιμοποιήσεις εναντίον μου αργότερα.
Δικηγόρος σου είμαι και είμαι με το μέρος σου.
Στα 19 μου, μάζεψα τα πράματά μου και γύρισα όλο το κόσμο.
Τό'κανα για κανα δυό χρόνια, μέχρι το ατύχημα.
Περίμενε. Γύρισες το κόσμο στα 20 σου;
Δεν ξέρεις πως. Ήμουν μηχανικός σε καράβι.
Το λέω πάντα στον ανιψιό μου.
Γίνε ναυτικός για να ταξιδέψεις χωρίς χρήματα.
Τι; Ψάχνεις για αποδείξεις;
Δεν βλέπω ούτε μια φωτογραφία σου εδώ.
Πως ήσουν στα νιάτα σου;
Είμαι τόσο άσχημος τώρα;
Καλά. Δεν θα σε ρωτήσω τίποτε άλλο. Αυτά.
Δεν σ'αρέσει να κοιτάς το παρελθόν, ε;
Κοιτάω το μέλλον!
- Και ποιο είναι το δικό σου; - Ο θάνατος, όπως και για σένα.
Δεν τον σκέφτεσαι;Δεν είμαι ο μόνος που τον σκέφτεται.
Φυσικά και τον σκέφτομαι.
Προσπαθώ όμως να μην είναι η μόνη μου σκέψη.
Αύριο θα βρέξει.
Νομίζω πως σφύριξε.
- Δεν άκουσα τίποτα. - Κι όμως σφύριξε.
- Τι θες; - Άρχισε το ματς.
Ξέρεις ότι δεν μ'αρέσει το ποδόσφαιρο.
Γιατί δεν το βλέπεις κάτω;
Αν θες να με πείσεις, δώσ'μου μια λογική εξήγηση.
Παίζει η Ντεπορτίβο.
Αυτή δεν είναι λογική εξήγηση.
- Είναι όμως σημαντική. - Γιατί;
Επειδή είναι αποφασιστικός αγώνας.
Αν χάσουν, δεν παίρνουν πρωτάθλημα.
Βάλτο!
Βλέπεις;
Τον άκουσες κι εσύ που σφύριξε;
Ο Ραμόν μου είπε ότι ρωτούσες για φωτογραφίες.
Κάποια θα υπάρχει κάπου.
Θα ψάξω αύριο.
Αν χρειαστείς κι άλλη κουβέρτα, έχει στη ντουλάπα.
Τον Ιούνιο κάνει ακόμη κρύο τη νύχτα.
Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό.
Θα μείνω κανα δυό μέρες. Τουλάχιστον να προσφέρω κάτι.
Συν το ότι το κάνεις τζάμπα.
Το κάνω επειδή το θέλω. Σε παρακαλώ Μανουέλα.
Ενημέρωσέ με για ότι χρειαστείς.
Τι σχεδιάζετε εκεί;
Τίποτα.
Κρίμα που δε μπορείς να δεις τη θάλασσα απ'εδώ.
Καλύτερα έτσι.
Έτσι την βλέπω όταν θέλω.
Πως το κάνεις;
Όταν το θέλω, συγκεντρώνομαι και κάνω ένα βήμα προς τη θάλασσα.
Πετώντας.
Φαντάζομαι ότι η θάλασσα σημαίνει πολλά για σένα.
Η θάλασσα μού'δωσε ζωή και μετά μου την πήρε.
Δεν ξέρω αν αυτό σημαίνει κάτι.
Πες μου λεπτομέρειες από κείνη τη μέρα, που άλλαξε η ζωή σου.
- Ότι πεις. - Κατ'αρχάς...
...πότε συνέβη;
23 Αυγούστου του'68.
- Έμενες ακόμα με τους γονείς σου; - Ναι, ήμουν ακόμη παιδί.
- Ήσουν μόνος στη παραλία; - Ήμουν με φίλους, απ'το χωριό.
Πως κάποιος που ήξερε τόσο καλά τη θάλασσα,
δεν υπολόγισε την υποχώρηση των νερών;
- Ήμουν αφηρημένος. - Αφηρημένος;
Σκεφτόμουν άλλα πράματα.
Και;
Άστο. Δεν πειράζει.
Βλέπω ότι δεν θες να μιλάς γι'αυτό.
Απλά αναπολώ.
Όταν ήμουν στον αέρα συνειδητοποίησα,
ότι πηδούσα σε μια σχεδόν άδεια λίμνη.
- Έχασες τις αισθήσεις σου; - Όχι, έμεινα εκεί μπρούμυτα.
Επιπλέοντας.
Είναι αλήθεια αυτό που λένε γι'αυτούς που πρόκειται να πεθάνουν
ότι ξαφνικά βλέπεις τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής σου.
Αυτό συνέβη και σε μένα.
Τι είδες;
Λένε ότι όσοι πνίγονται,
μόλις αποβάλλουν όλο το οξυγόνο, πεθαίνουν ακαριαία.
Ένας γλυκός θάνατος. Θά'πρεπε να είχα πεθάνει τότε.
- Έχεις ακόμη επαφή με όλους αυτούς; - Με μερικούς ναι, με άλλους όχι.
- Ποια είναι η κοπέλα; - Κάποια.
Είναι σε πολλές φωτογραφίες.
Έμενε στη πόλη. Μου δίνεις μια τζούρα;
Καπνίζεις;
Που και που, μπας και με σκοτώσει... αλλά τίποτα.
- Ήταν το κορίτσι μου. - Το κορίτσι σου; Τι απέγινε;
Κάποτε ερχόταν στο νοσοκομείο. Μια μέρα ανέφερε κάτι για γάμο.
Και της είπα να φύγει, να κάνει τη ζωή της και να με ξεχάσει.
Την αγαπούσες;
Δεν ήταν εκεί το θέμα.
Που ήταν;
Το θέμα ήταν αν ήθελα να την αγαπάω, σ'αυτή τη κατάσταση.
Μου λες, αρνείσαι ν'αγαπήσεις επειδή...
Επειδή δεν μπορώ ν'αγαπήσω. Έτσι απλά.
Άρα αυτό που πρέπει να πω στον δικαστή είναι ότι,
κατά τη γνώμη σου, οι τετραπληγικοί δεν έχουν δικαίωμα να ερωτευτούν.
Ποιος μίλησε για τετραπληγικούς; Εγώ μιλάω για μένα.
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να κάνεις έρωτα.
Φυσικά.
Σε φίλησε κανένα κορίτσι τα τελευταία 27 χρόνια;
Και τώρα θα μου δείξεις πώς, ε;
- Ήρθε η κοπέλα από το Μπόριο. - Η κοπέλα από το Μπόριο;
Κρίστιαν, είπα έλα δω!
Σου είπα να έρθεις εδώ!
Δεν πειράζει, άστον. Είσαι καλός ή κακός;
- Κακός. - Τότε θα τα πάμε μια χαρά.
- Είμαι η Τζούλια - Κι εγώ η Ρόσα, χάρηκα.
Λυπάμαι που σας διέκοψα.
Θα φύγω για λίγο να σας αφήσω μόνους.
- Πως είσαι; - Μια χαρά.
Ελπίζω να μην έφερες μαζί σου κάποιους λόγους για να ζήσω.
Με τίποτα. Δεν ξέρω...
Ήθελα να σε δω. Και ήθελα να γνωρίσεις τους γιους μου.
Έτσι μπράβο!
Φρόνιμα Κρίστιαν. Δεν είμαστε σπίτι μας.
Αυτός είναι ο Σάμουελ. Σάμι, πες γειά.
Γιατί είσαι στο κρεβάτι;
Δεν μπορεί να κουνηθεί, στο εξήγησα ήδη.
Αληθεύει ότι δεν νιώθεις τίποτα;
Τι έπαθες τώρα; Ζεσταίνεσαι;
Μ'αυτό το καιρό, ποτέ δεν ξέρεις.
Απεργούμε, επειδή έχουμε ένα μήνα να πληρωθούμε.
Είναι σαν Κυριακή σήμερα για μας.
Έκανα πρωινό, πήραμε το λεωφορείο και ήρθαμε να σε δούμε.
- Τι έγινε; - Τίποτα.
Σάμουελ, γιατί κλαις τώρα;
Τι λες για όλα αυτά; Πες μου την αλήθεια.
Για ποιο πράμα;
Που ο κουνιάδος σου θέλει να πεθάνει.
Αφού το θέλει...
Καλά αυτός, αλλά...
...εσύ. Τι θέλεις; Τι θα προτιμούσες;
Τι προτιμώ εγώ δεν έχει καμιά σημασία.
Ο Ραμόν θέλει να πεθάνει. Όλα είναι ξεκάθαρα για μένα.
- Θά'θελες να δεις κάτι; - Κάτι;
Ναι, έλα.
- Κρίστιαν μη το πειράζεις. - Άσε με!
Θα σου μαυρίσω το κώλο.
Σχεδόν όλα είναι ποιήματα.
Δεν πέταξα τίποτα.
Δεν μπόρεσα. Έκανε μεγάλη προσπάθεια να τα γράψει.
Και ο γραφικός του χαρακτήρας... Κοίτα...
Δεν έχω ξαναδεί τόσο ωραία γράμματα.
- Θά'μαι κάτω. - Μανουέλα...
Θα πάρει ώρα να τα διαβάσω όλα αυτά.
- Θα μπορούσες να πεις στον Ραμόν πως... - ... πως πήγες στην παραλία.
- ... για μια βόλτα. - Ευχαριστώ.
Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που σας φέρνω εδώ.
- Μα μαμά, ο τύπος προσποιείται. - Τελευταία φορά!
- Σου είπε πότε θα επιστρέψει; - Για μια βόλτα πήγε.
Έτσι μπορείς να πάρεις έναν υπνάκο.
- Δεν πρέπει να παραπονιέσαι. - Γιατί;
Δεν περνάει στιγμή που να μην περάσει γυναίκα απ'το σπίτι. Φτιάχνεις χαρέμι;
Εσύ ξέρεις πως είμαι παντρεμένος μ'ένα μόνο πράγμα.
Ναι, με το Θάνατο.
- Θέλεις κάτι άλλο; - Όχι.
Μου είπαν ότι είσαι εδώ. Και ήρθα πετώντας.
Πώς πήγε η βόλτα;
Διάβαζα Ραμόν.
Διάβαζα όλα όσα έχεις κάνει.
Και ξέρεις κάτι;
Αυτά που έγραψες... είναι θαυμάσια.
Ώστε δεν είσαι μόνο δικηγόρος, αλλά και συγγραφέας.
Κορόιδευε εσύ!
Σου λέω πως αυτά μπορούν να εκδοθούν.
Στις μέρες μας μπορείς να εκδόσεις σχεδόν τα πάντα.
Δεν βλέπω καλύτερο τρόπο να στηρίξεις το αίτημά σου.
Είναι η φωνή σου.
Κοίτα, τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα στην αρχή.
Ήρθες εδώ με ένα σκοπό, να με βοηθήσεις.
Αντ'αυτού, αμφισβητείς τα πάντα. Ψάχνοντας για αιτίες...
Μπαίνεις μέσα στα συναισθήματά μου...
Θέλεις να φύγω;
Αυτό που θέλω τώρα είναι ένα τσιγάρο.
Πάω να φέρω.
Τζούλια, τι έγινε;
Είσαι καλά;
Το θέμα δεν είναι τι έγινε αλλά τι θα μπορούσε να είχε γίνει.
Γιατί... μία μέρα... είναι τα πόδια.
Αλλά μια άλλη μέρα...
...μπορεί να τυφλωθείς.
Και μπορεί να καλυτερέψεις ή όχι.
Ήμουν τυχερή μέχρι τώρα.
Αλλά μετά έρχεται το επόμενο εγκεφαλικό.
Και το επόμενο, και το επόμενο.
Και κανείς δεν μπορεί να σου πει πότε ή πώς θα είναι.
Κανείς δεν μπορεί να πει τι θα απομείνει από σένα, αν απομείνει κάτι.
Ο άντρας σου είναι πολύ αισιόδοξος.
Σε τι ωφελεί; Δεν υπάρχει καν φάρμακο γι'αυτό.
Γιατί να σηκώνεσαι, να εργάζεσαι, να αναπτερώνονται οι ελπίδες σου,
αν στο τέλος έρχεται το επόμενο εγκεφαλικό και ξαναπέφτεις.
Και ξανανιώθεις σκατά.
Είναι γελοίο.
Σου τηλεφώνησα επειδή θέλω να γίνω μέλος της DMD.
Το σκέφτηκα δυο χρόνια πριν, όταν έγινε η διάγνωση,
αλλά έκανα πίσω τη τελευταία στιγμή.
Όχι όμως μετά από αυτό...
...όχι μετά απ'αυτό.
Δεν αντέχω άλλο. Δεν είναι ζωή αυτή.
Το ξέρει ο άντρας σου;
- Δεν ξέρω αν θέλω να του το πω. - Θά'πρεπε.
Ο φόβος είναι πολύ ισχυρό όπλο.
Δεν σου δίνει την ελευθερία να αποφασίσεις.
Αυτό που μου λες τώρα είναι προϊόν αυτού του φόβου.
Ίσως, αργότερα, να υποχωρήσεις, ακριβώς λόγω φόβου.
Μην ενεργείς βασισμένη στο φόβο.
Υποτίθεται ότι στηρίζεις ανθρώπους που θέλουν να αυτοκτονήσουν.
Νομίζεις ότι λέω στους ανθρώπους με προβλήματα,
πως ο καλύτερος τρόπος είναι να ξεμπερδεύουνε;
Εμείς στηρίζουμε την ελευθερία
όσων θέλουν να ζήσουν και όσων θέλουν να πεθάνουν.
Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Και το CADASIL είναι μια κωλο-ασθένεια, συμφωνώ.
Απλά σου ζητάω να το σκεφτείς λίγο ακόμα.
Ο Ραμόν μού'δωσε αυτό για σένα.
Αν θες, μπορούμε να συζητήσουμε μια άλλη μέρα γι'αυτό.
- Πώς τη βλέπεις; - Καλά.
Αλήθεια; Κι εγώ νομίζω πως είναι καλά.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Ευχαριστώ που ήρθες.
Θα μείνω λίγο ακόμα.
Αγαπητή Τζούλια... όταν η Τζένι μου είπε, ότι
κάποια δικηγόρος ήθελε την υπόθεσή μου,
υπήρξε κάτι που επηρέασε την απόφασή μου.
Ήταν το γεγονός ότι η δικηγόρος υπέφερε
από μια εκφυλιστική ασθένεια.
Σκέφτηκα πως μόνο κάποιος σ'αυτή τη κατάσταση
θα μπορούσε πραγματικά να καταλάβει τη δικιά μου.
Και θα μοιραζόταν την κόλασή μου.
Τώρα ξέρω πως αξίζει να ζεις σε τέτοια κόλαση,
αν είναι να συναντήσεις ανθρώπους σαν και σένα.
Αξίζει να έχεις μοιραστεί ένα τσιγάρο μαζί τους.
Ή,όπως τώρα, να τους χαϊδεύεις,
ακόμη κι αν γράφεις ανοησίες σαν κι αυτές.
Και μιλώντας για ανοησίες, διορθώνω τα γραπτά μου.
Με την ελπίδα πως θα έρθεις σύντομα να μου δώσεις ένα χεράκι.
Για την ώρα, ο ανιψιός μου ο Χάβι με βοηθάει,
αντιγράφοντάς τα στον υπολογιστή του.
Για τα υπόλοιπα, η ζωή συνεχίζεται όπως τα ήξερες.
Όλο το μήνα η Μανουέλα με σκεπάζει ώστε του χρόνου να μην ξαφνιαστώ.
Ο Χάβι μαλώνει με τον παππού του και συχνά σκαρφίζομαι δουλειές,
για να περνάνε πιο πολύ χρόνο μαζί.
Αυτό το μήνα ήρθαν φίλοι για επίσκεψη.
Κάποιοι το κάνουνε εδώ και 25 χρόνια. Κάτι που μ'εκπλήσσει.
Τους αρέσει να μου λεν τις ιστορίες τους.
Θυμάσαι τη Ρόσα; Την κοπέλα από την κονσερβοποιία.
Νομίζω πως βρήκε καταφύγιο εδώ.
Τις προάλλες ήθελε να βοηθήσει την Μανουέλα
να αλλάξει τα ρούχα μου, και κατέληξαν να μαλώσουν.
Απέδειξα και πάλι πως όταν εξαρτάσαι
τελείως από κάποιον, χάνεις την ιδιωτική σου ζωή.
Εύχομαι να κρατήσω το μικρό μου βασίλειο σε τάξη,
μέχρι να μου φτιάξεις το κέφι με την παρουσία σου.
Μια μεγάλη αγκαλιά.
Τι συμβαίνει;
Για να δούμε. Τι λέει εδώ;
"No es asi la vida que va" (Δεν είναι έτσι η ζωή να πάει)
Όχι κύριε. Πρέπει να λέει
"No es así la vida. Qué va" (Δεν είναι έτσι η ζωή. Να πάρει!)
Και αυτό το "Qué" θέλει τόνο.
Αυτό το "Qué" έχει τόνο. Το βλέπεις; Εκεί ακριβώς.
"Ο Θάνατος είναι φίλος μου" πού είναι το κόμμα;
Τι σας μαθαίνουν στο σχολείο;
Πρέπει να προσέχεις τι σου δίνω.
Ακόμη και ο παππούς σου θα το έκανε καλύτερα.
Αν πρόκειται να με βοηθήσεις έτσι,
θα προτιμούσα να μη το κάνεις, εντάξει;
Γιατί με κάνεις και εργάζομαι διπλά.
Δώσ'μου το ξυλάκι. Δώσ'μου το ξυλάκι.
Πρόσεχε λίγο, ε;
- Τζάβι, τι έγινε; - Τίποτα.
Αγαπητέ Ραμόν...
συγχώρα με που άργησα τόσο ν'απαντήσω στο γράμμα σου.
Αλλά οι γιατροί περιόρισαν τη χρήση υπολογιστή και όποια
δραστηριότητα δεν μ'αναγκάζει να χρησιμοποιήσω τα πόδια μου.
Μ'επιβεβαίωσαν ότι θα μπορέσω να ξαναπερπατήσω, αλλά λένε
πως δεν θά'πρεπε να συνεχίσω με την υπόθεσή σου.
Στην αίθουσα της φυσιοθεραπείας υπάρχει ένα τεράστιο παράθυρο.
Μερικές φορές φαντάζομαι ότι περνάω μέσα του και πετάω,
όπως εσύ, πάνω από την Βαρκελώνη.
Φτάνω στη θάλασσα και συνεχίζω να πετάω μέχρι που να βλέπω μόνο νερό.
Και σκέφτομαι,η ανόητη, πως αν κάνεις το ίδιο
από την Κορούνια, ίσως να γυρίσεις τον κόσμο ξανά.
Και βρίσκουμε ο ένας τον άλλον σε κάποιο σημείο του πλανήτη.
Ταυτίζομαι μαζί σου όταν αναφέρεις την έλλειψη ελευθερίας και ιδιωτικής ζωής.
Προσπαθώ να τ'αντέξω, κυρίως για τον άντρα μου
που με φροντίζει με τόση αφοσίωση.
Αλλά παράλληλα,αρνούμαι να πέσω σε τέτοια αδράνεια,
όπου μπορώ απλά να είμαι ευγνώμων για το τι μου δίνεται,
επειδή δεν έχω άλλη επιλογή από το να το δεχτώ.
Εύχομαι να μπορέσω να σε δω σε κανα-δυο μήνες.
Και κρατάω την υπόσχεσή μου να σε βοηθήσω με το βιβλίο.
Μέχρι τότε δέξου τις ευχαριστίες και μια αγκαλιά από μια πολύ καλή φίλη.
Ήξερα πως μπορούσε να συμβεί, το ήξερα. Πρέπει να ξαναπροσπαθήσουμε.
Όχι Μαρκ, πως μπορείς να λες ότι πρέπει να ξαναπροσπαθήσουμε;
Λες και η δικαιοσύνη είναι τόσο γρήγορη σ'αυτή τη χώρα.
Κι είμαι εγώ αυτή που πρέπει να του το πει.
Απορρίφθηκε χθες το αίτημα του τετραπληγικού Ραμόν Σαμπέδρο
για ευθανασία, λόγω των ατελειών της διάταξής του.
Η απόφαση λέει πως οι νομικές διαδικασίες θά'πρεπε να είχαν
ξεκινήσει στην Κορούνια όπου διαμένει και όχι στη Βαρκελώνη.
Ακούστηκαν πολλές απόψεις για την υπόθεση.
Ανάμεσα τους και αυτή του ιερέα Φρανσίσκο ντε Γκαλντάρ
τετραπληγικός όπως ο Ραμόν.
Ο Ραμόν λέει πως δεν θέλει να ζήσει άλλο, αλλά αναρωτιέμαι
μήπως ο Ραμόν ζητάει από την κοινωνία,
απ'όλους μας, κάποια προσοχή;
Μα τι λέει;
Ίσως οι άνθρωποι που τον περιβάλλουν να μην του δίνουν
την αγάπη ή τη στήριξη που χρειάζεται.
Τον ηλίθιο!
Μήπως αυτό που ζητάει ο Ραμόν να είναι περισσότερη αγάπη;
Θά'θελα να μιλήσω μαζί του και να τον πείσω
πως υπάρχουν πολλοί λόγοι να ζήσει.
Δεν θα πας σχολείο;
Ικανοποιήθηκες τώρα;
Όλη η οικογένεια να ξευτιλίζεται στην τηλεόραση.
Αλλά συνέχισε, συνέχισε.
Μέχρι να μας πέσουν τα μούτρα από ντροπή.
Και τον μπαμπά; Δεν θα του πεις τίποτα;
Μην ανακατεύεις τον μπαμπά.
Ότι έχεις να μου πεις, πες το και τελείωνε.
Θα σου πω κάτι Ραμόν. Είμαι ο μεγαλύτερος αδερφός.
Άκουσέ με μια στιγμή.
Αν πάθαινες ατύχημα αύριο και πέθαινες;
Το σκέφτηκες αυτό;
Τι θα γινόταν με μένα;
Θά'πρεπε να φροντίσω την οικογένεια, σωστά;
Τη γυναίκα σου, το γιο σου, τον μπαμπά...
Με την πενιχρή σύνταξή μου.
Αν συνεχίσω να ζω, θα κάνω τα πράγματα πιο δύσκολα.
Θα σου πω κάτι Ραμόν. Είμαι ο μεγαλύτερος αδερφός.
Και όσο ζω,κανείς απ'εδώ δεν θα σκοτωθεί.
Κανείς σ'αυτό το σπίτι δεν θα σκοτωθεί.
Βάλ'το καλά στο μυαλό σου. Κανείς!
- Γιε μου, φεύγω. - Θα σε δω αύριο μπαμπά.
Πάω εγώ.
Ήρθα να δω τον Ραμόν.
Μα, ξέρεις τι ώρα είναι;
Ξέρω. Δεν μπορούσα να έρθω νωρίτερα.
Θα εξηγήσω στον Ραμόν.
Δεν νομίζω να έχει διάθεση για επισκέψεις.
Είχε μια πολύ άσχημη μέρα.
Γιατί δεν έρχεσαι αύριο; Ή μεθαύριο;
Είναι σημαντικό.
Η κονσερβοποιία κλείνει.
Τα πράγματα δεν πάνε καλά.
Δεν υπάρχουν χρήματα να μας πληρώσουν.
Μας απέλυσαν.
Δεν είναι δίκαιο, γαμώτο! Δεν είναι.
Συγχώρεσέ με Ραμόν.
Δεν υπάρχει κάτι για να συγχωρέσω.
Κλάψε όσο θες.
Μακάρι να μπορούσα να σηκωθώ και να σε αγκάλιαζα.
Μόλις είχα αρχίσει να βάζω στην άκρη χρήματα.
Θα σου αγόραζα ένα τηλεσκόπιο για τη γιορτή των Μάγων.
Δεν χρειάζεται να μου πάρεις τίποτα.
Θα θυμώσω αν ξοδέψεις για μένα έστω και ένα σέντ.
Μα τό'θελα!
Ήθελα να σου δώσω κάτι.
Γιατί να θες να μου δώσεις κάτι;
Γιατί δεν έχεις ιδέα πόσα πολλά μού'δωσες εσύ!
Κανένας άντρας δεν ήταν τόσο καλός μαζί μου,όσο εσύ.
Τόσο κακό ήταν;
Τώρα δεν κάνω τα πράματα πιο δύσκολα.
Τώρα ξέρω πως το πρόβλημα πρέπει νά'μαι εγώ.
Δεν αρέσω στους άντρες, ή κάτι τέτοιο.
Τι λες; Πως γίνεται αυτό;
Αυτό δεν μου είπες τη πρώτη φορά που ήρθα;
Απελπισμένη γυναίκα είπες.
Αν σε είπα έτσι τότε,τώρα σε λέω δυνατή και θαρραλέα.
Και ευγενική και όμορφη. Και είναι ηλίθιοι όσοι δεν το βλέπουν.
Σταμάτα σε παρακαλώ.
Με κάνεις να νιώθω σαν παπάς, ήδη τους μισώ αρκετά.
Έλα, κάθισε εδώ.
Και άσε το χέρι μου, ξέρεις πως δεν το νιώθω.
Ο γιος μου λέει ότι προσποιείσαι.
Νιώθεις το πρόσωπό σου, όμως ε;
Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω. Θα έκανα τα πάντα.
Θα με βοηθούσες;
Μην ανησυχείς. Τα σχεδίασα όλα με τέτοιο τρόπο,
που κανείς δε θα καταλήξει στη φυλακή.
Έχω μερικούς φίλους που είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν.
Χρειάζομαι ακόμα ένα άτομο. Θαρραλέο όπως εσύ.
Να σε βοηθήσω να επουλώσεις τα τραύματά σου...
...όχι να πεθάνεις.
Άντε παιδιά, πάμε.
Τον κρατάς;
Δεν χωράει απ'εδώ.
Ο Ραμόν είπε ότι καταλαβαίνει τη κατάσταση,
αλλά δεν πρόκειται να κατέβει.
Δεν πειράζει.
Πάνε επάνω και πες του...
Αφού είμαστε μέσα στην αιωνιότητα, η ζωή δεν μας ανήκει...
Φτάνουμε σε γελοίες ακρότητες, γι'αυτό που ο μικροαστός ονομάζει ιδιοκτησία.
Με σκοτώνεις!
Αν η εκκλησία ήταν η πρώτη στην εκκοσμίκευση της ιδιοκτησίας!
Αυτό δεν μπορώ να του το πω.
- Γιατί; - Να του το πω;
Ελευθερία να επιλέξω τα πιστεύω μου... όχι,
τα πιστεύω του και να αποφασίσει για τη ζωή του.
Πες του λοιπόν...
Γιατί η Εκκλησία κρατάει αυτή τη στάση τρομοκρατίας απέναντι στο θάνατο;
Επειδή ξέρει ότι θα χάσει πολλούς υποστηρικτές της,
αν πάψει ο κόσμος να φοβάται για τη μετέπειτα ζωή.
Σου υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τις σφυγμομετρήσεις,
το 67% των Ισπανών είναι υπέρ της ευθανασίας.
Πολύ καλά. Τώρα πες του ότι, τα ηθικά θέματα
δεν αποφασίζονται με σφυγμομετρήσεις.
Επειδή πολλοί Γερμανοί ήταν με το μέρος του Χίτλερ.
Πάει να με συγκρίνει με τον Χίτλερ. Αυτό είναι πολύ αγενές.
Όχι αυτό!
Πες του ότι ο Χίτλερ δεν έχει καμία σχέση μ'αυτό.
Μάλλον όχι, περίμενε... Πάτερ Φραντζίσκο, μ'ακούς;
Ναι, σ'ακούω.
Γιατί ανακατεύεις αχλάδια με μήλα;
Ελπίζω να μην ήρθες εδώ ως λαοπλάνος.
Εσείς οι Ιησουίτες ξέρετε να το κάνετε πολύ καλά αυτό.
Φυσικά και όχι.
Μια και ανέφερες τη δημαγωγία...
Δεν νομίζεις πως είναι δημαγωγικό να λες "Θάνατος με αξιοπρέπεια";
Γιατί δεν αφήνεις τους ευφημισμούς κατά μέρος
και να πεις τα πράματα με τ'όνομά τους, ωμά.
"Αυτοκτονώ" και τελείωσε...
Με εκπλήσσει το ενδιαφέρον σου για τη ζωή μου,
μια και το Ίδρυμα που εκπροσωπείς,
αποδέχεται τη θανατική ποινή και καταδίκαζε
επί αιώνες στη πυρά, αυτούς που ήταν αντίθετοι.
Τώρα δημαγωγείς εσύ.
Φυσικά, αλλά αφήνοντας τους ευφημισμούς στην άκρη,
όπως είπατε, αυτό θα κάνατε με μένα, σωστά;
Κάψε με ζωντανό!
Κάψε με που υπερασπίζομαι την ελευθερία μου.
Φίλε μου Ραμόν...
Φίλε;
Η ελευθερία που αποκλείει τη ζωή δεν είναι ελευθερία.
Όπως και η ζωή που αποκλείει την ελευθερία, δεν είναι ζωή.
Και μη με λες φίλο! Άσε με τώρα.
Πάμε να φύγουμε.
Εσείς που είστε καλοί άνθρωποι, δώστε του λόγους να ζήσει.
Αποδείξτε του πως ζωή δεν είναι μόνο να κινείσαι.
Η ζωή είναι κάτι άλλο γαμώτο!
Ζωή είναι πολλά περισσότερα. Εγώ σας το λέω!
Και τι θες να κάνουμε;
Να τον φιμώσουμε να μη μιλάει;
Ή να τον βάζουμε για ύπνο με μια κουδουνίστρα,σαν τα μικρά παιδιά;
Εμφανίστηκες στη τηλεόραση και είπες κάτι που δεν βγαίνει απ'το μυαλό μου.
Άστο Μανουέλα.
Είπες ότι η οικογένειά του δεν του δίνει αρκετή αγάπη.
Να ξέρεις ότι σ'αυτό το σπίτι κανείς δεν έπαψε να τον αγαπά.
Ούτε μια μέρα.
Τον φροντίζω πολλά χρόνια και τον αγαπώ σαν παιδί μου.
Δεν ξέρω ποιος απ'τους δυό σας έχει δίκιο.
Και δεν ξέρω αν αυτά που είπες είναι αλήθεια,
για τη ζωή που ανήκει στο Θεό και όχι σε μας.
Ξέρω ένα όμως.
Έχεις πολύ μεγάλο στόμα!
Σου είπα πως δεν είναι ανάγκη. Τον ξύρισα ήδη.
Ναι, αλλά ξέρω έναν καλύτερο τρόπο.
Που είναι το σαπούνι;
Εδώ.
Δε νιώθω τίποτε. Είσαι σίγουρη πως είσαι έγκυος;
7 μηνών αγαπητέ μου.
- Δεν κινείται. - Μόνο εσύ δεν κινείσαι.
- Νάτο, νάτο! - Βλέπεις;
- Είναι χαρούμενος που σε νιώθει. - Ποιο όνομα θα του δώσεις;
Δεν ξέρουμε ακόμη.
Βγάλ'τον Ραμόν και όταν σε ρωτήσει κάποτε, πες του την ιστορία μου.
Καλύτερα να του την πεις εσύ.
Είναι και κάποιος άλλος που θα χαρεί να σε δει.
- Όχι έτσι. - Παππού σκάσε!
Πως και δεν μου είπατε τίποτα;
Θέλαμε να σου κάνουμε έκπληξη.
Υπέροχο δώρο για τη γιορτή των Μάγων.
Θα ανοίξω τα παράθυρα,έχει πολύ ζέστη εδώ μέσα.
Καλύτερα να πάμε έξω και να σας αφήσουμε μόνους.
Πως είσαι ναύτη;
- Θέλεις καφέ Μάρκ; - Ναι, παρακαλώ.
- Πως είσαι Ρόζα; - Μια χαρά.
Ο Ραμόν μου είπε ότι βρήκες καινούρια δουλειά.
Ναι, φροντίζω κάποια γεροντάκια.
Θα μείνει πολύ εδώ αυτή η γυναίκα;
Μερικές εβδομάδες, εξαρτάται πόσο θα χρειαστεί για το βιβλίο.
Μάλλον δεν θα μπορέσω να τον ξυρίσω.. Τα λέμε.
Τα χέρια των δικαστών είναι δεμένα λόγω της νομοθεσίας.
Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε έγγραφη δήλωση.
Θα εισηγηθούμε στην κυβέρνηση αλλαγές στον ποινικό κώδικα.
Στην κυβέρνηση;
Η κυβέρνηση είναι για να μας υπηρετεί.
Ο θείος σου είναι πιο σημαντικός.
Οι ένορκοι δε θα τολμήσουν να συμφωνήσουν με μας,
το ξέρουμε αυτό.
Αλλά δεν θα αποτύχουμε με το περιφερειακό ακροατήριο.
Βοήθα με στις αγελάδες.
Πρέπει να πείσουμε τους δικαστές ότι ο Ραμόν
έχει σώας τας φρένας και πλήρη διαύγεια πνεύματος.
Θα μας βοηθούσε πολύ αν έκανε μια δήλωση.
Πρέπει να βγάλουμε τον Ραμόν έξω απ'το σπίτι.
Μπορείς να μου πεις τι έκανες εκεί;
Ξέρεις περί τίνος πρόκειται; Τι θέλουν;
Και τι θες να κάνω; Να κλειδωθώ στο δωμάτιό μου;
Κατάλαβες τι θέλουν στην πραγματικότητα;
Τι θα γίνει αν κερδίσει τη δίκη;
Θα του κάνουν ένεση και θα πεθάνει σαν σκυλί.
Και δεν θα τον ξαναδείς ποτέ.
Ή πιστεύεις ότι ο θάνατος είναι τόσο υπέροχος;
Σκέψου!
Ο θάνατος είναι πολύ σοβαρό πράμα, μ'ακούς;
Ο θείος σου θα πεθάνει και δεν θα τον ξαναδείς.
Παράτα με.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΣΟΦΙΑ-AKIS401
Δεν είναι ότι δεν έχει τη διάθεση, απλά δεν θέλει
να χρησιμοποιήσει την καρέκλα.
Είναι επίτευγμα να τον βγάλουμε 1-2 φορές το χρόνο έξω απ'το σπίτι.
Η μια φορά ας είναι αυτή.Είναι σημαντικό να κάνει αυτό το ταξίδι.
Και πότε θα γίνει αυτό;
Υπολογίζω, η δίκη να γίνει την άνοιξη.
Έχουμε χρόνο να του το προτείνουμε.
Μόνο ένα πράμα είναι χειρότερο από το θάνατο του παιδιού σου.
Το να θέλει να πεθάνει.
Ας δουλέψουμε λίγο.
"... να μπω μέσα σου αιώνια,πλανεύτρα ερωμένη, λατρεμένη θάλασσα"
Μπορείς στ'αλήθεια να μυρίσεις τη θάλασσα απ'εδώ;
Ναι και μερικές φορές τα πρωινά, όταν φυσάει
και είναι ανοιχτό το παράθυρο, την μυρίζω σαν νά'μαι εκεί.
Έχεις πολύ καλή μύτη!
Μάλλον οι μυρωδιές είναι που μου προκαλούν περισσότερη αίσθηση.
Περισσότερες φαντασίες.
- Η μυρωδιά σου, για παράδειγμα. - Η μυρωδιά μου;
Το πρώτο που φαντάζομαι όταν σε ονειρεύομαι.
Αλήθεια;
- Και τι βλέπεις στα όνειρά σου; - Διάφορα.
Όλα έχουν ένα κοινό πράμα.
Σε όλα μπορώ και κινούμαι.
Σηκώνομαι και ταξιδεύω σε όποιο μέρος φαντάζομαι ότι είσαι.
Κι αν για παράδειγμα, φαντάζομαι ότι είσαι εδώ,
έρχομαι κοντά σου.
Και κάνω αυτό που επιθυμώ να κάνω τόσο καιρό.
Τότε δυναμώνει η μυρωδιά σου και ζαλίζομαι.
Νιώθω τη καρδιά σου να χτυπά, μετά νιώθω τα χέρια σου.
Και τότε χάνω το μυαλό μου. Χάνω τα λογικά μου!
Ζεστάθηκε το νερό;
Είσαι ξύπνια;
Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Γιατί;
Με φαγουρίζει το πόδι μου, μπορείς να μου το ξύσεις;
...Το πόδι.
Τού'φερα μερικά "filloas".
Ξέρω πως του αρέσουν. Τά'κανα μόνη μου.
Σου είπα πως δεν είναι ανάγκη να του μαγειρεύεις,
ούτε να τον κάνεις μπάνιο, ούτε να τον ξυρίζεις.
Εγώ τον φροντίζω. Κατάλαβες;
- Θέλω να μου το πει ο ίδιος. - Τό'πε ήδη σε μένα.
Εξ'άλλου είναι πολύ απασχολημένος τώρα.
Μ'αυτήν είναι;
Μακάρι νά'μουνα δικηγόρος. Αλλά φυσικά...
Μη κλαις
Αν δε θες να με δεις, πες το μου σε παρακαλώ.
- Φυσικά θέλω να σε δω. - Δεν φαίνεται να θες.
Έκλεισε.
Ξαναπάρε το νούμερο και άσε με μόνο μου 1 λεπτό σε παρακαλώ.
Τι τρέχει με σας τους δυο;
Γιατί πρέπει να στα εξηγώ όλα;
Δεν καταλαβαίνω γιατί μου απαντάς έτσι.
Μάλλον δεν ξέρω γιατί βρίσκομαι εδώ.
Εκτός κι αν πιστεύεις ότι δεν έγινε τίποτε εδώ.
Το χτεσινό φιλί δεν σήμαινε τίποτα;
Κοιτάξου!
Για δες πως κάθεσαι εκεί.
Κοιτάξου!
Τώρα κοίτα εμένα.
Που το πάμε Τζούλια;
Κοίτα μας!
Δεν τελείωσα.
Τι σκέφτεσαι;
Ότι δεν σκέφτομαι τι έπαθα;
Φυσικά το σκέφτομαι. Πολύ συχνά.
Καθημερινά. Είναι σαν εφιάλτης.
Ξέρω ότι θα χειροτερεύει συνέχεια μέχρι να καταλήξω φυτό.
Έτσι κατέληξα κάπου και θα προτιμούσα να...
Θα το κάνω Ραμόν.
Θ'αυτοκτονήσω.
Πριν το κάνω όμως,κι αν το θες, αγάπη μου...
Θα ήθελα να σε βοηθήσω.
Να φύγουμε μαζί.
Δε λες τίποτα; Δεν το περίμενες αυτό.
Πότε;
Δεν ξέρω. Τελειώσαμε σχεδόν το βιβλίο και...
Θα πάω στην Μπαρτσελόνα να ψάξω για εκδότη,
ώστε να μπορέσεις να το κυκλοφορήσεις.
Θα επιστρέψω με το πρώτο αντίτυπο. Την ίδια μέρα, Ραμόν.
Στη χειρότερη περίπτωση θα κερδίζαμε την υποστήριξη του κόσμου.
Αν η ετυμηγορία είναι αρνητική θ'ανάψουν τα πνεύματα.
- Μην είσαι βλάκας,δεν καταλαβαίνω. - Όλα καλά;
Νέα, τι νέα;
Πρόσεχε σε παρακαλώ. Τι έγινε Ραμόν;
Φτάσαμε.
Καταλαβαίνω Ραμόν. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία.
Αν δεν κάνει κανείς αυτό το βήμα.
Αν ο καθένας κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του και δεν
προσπαθεί καν να αντιμετωπίσει την κατάσταση, οι δικαστές...
Και τι κάνουμε τώρα με το ταξίδι στην Κορούνια;
Να πάω εκεί τζάμπα;
Ξέροντας ότι δεν πρόκειται να μ'ακούσουν;
Πιστεύω πως σήμερα είναι χάσιμο χρόνου, αλλά
αύριο μπορεί να είναι χρήσιμο για κάποιον άλλον.
Πάμε να δούμε τους δικαστές πρόσωπο με πρόσωπο.
- Που είναι το καρότσι; - Το καρότσι;
Δεν ξέρω, μάλλον στην αποθήκη.
Θέλω να το βγάλεις έξω και να το καθαρίσεις.
Μετά πες και τον παππού και θα σας εξηγήσω.
Θα κάνουμε κάποιες αλλαγές.
Θα βάλουμε μηχανισμό;
- Πρέπει να το κόψεις εδώ κι εδώ. - Για να κινείται η πλάτη, ε;
Πρέπει να κόψεις αυτές τις συνδέσεις εδώ κάτω και μετά
να τις ενώσεις με μπουλόνια για να λειτουργούν όπως οι μεντεσέδες.
Το κατάλαβες; Εσύ μπαμπά;
Θα είσαι ξαπλωμένος γιε μου. Μπορεί να αποκοιμηθείς στην δίκη.
Δεν είναι πως θα λένε και τίποτα ενδιαφέρον μπαμπά.
"Πέθανε να ζήσεις"
ΓΡΑΜΜΑΤΑ από ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ
Πρέπει να βάλεις ένα μαξιλάρι εδώ να στηρίζει το κεφάλι μου.
Μην πέσω πίσω και σπάσω το λαιμό μου.
Τό'πιασες Τζάβι; Σπάσω το λαιμό μου...
Παππού.
Αν είναι να με βοηθήσεις έτσι, καλύτερα να μην κάνεις τίποτα.
- Μήπως σε δένω πολύ σφιχτά; - Εμένα ρωτάς;
Μια στιγμή παρακαλώ. Ραμόν.
Σε παρακαλώ.Λες και δεν δείχνω ήδη αρκετά γελοίος.
Καλύτερα έτσι παρά να κρυολογήσεις.
Και μη τολμήσεις να το βγάλεις.
Εσύ δεν είσαι ο Ραμόν Σαμπέδρο;
Ήθελα να ήμουν εγώ αυτός που θα σε πάει.
Το να ζεις είναι δικαίωμα, όχι υποχρέωση!
- Κοίτα όλους αυτούς. - Ποιον σκοτώσαμε, ε;
Νιώθεις μόνος επειδή εσύ είσαι ο μόνος
Ισπανός που ζήτησε ευθανασία;
Ο πρώτος που το ζήτησε δημόσια.
Αλλά αυτό συμβαίνει εδώ και χρόνια.
Τι περιμένετε από τους δικαστές; Τι θα τους πείτε;
Το μόνο που θέλω να τους πω είναι ότι έχω
σώας τας φρένας και πνευματική διαύγεια.
Ησυχία.
Μπορούμε να μιλήσουμε αργότερα;
Σ'ένα κράτος λαϊκό, που αναγνωρίζει το δικαίωμα στην ιδιοκτησία
και όπου το σύνταγμα σου δίνει το δικαίωμα να μην
υποφέρεις βασανιστήρια ή ταπεινωτική μεταχείριση
είναι σωστό, ότι όποιος θεωρεί τη θέση του
ταπεινωτική, όπως στην περίπτωση του Ραμόν,
να έχει το δικαίωμα να αποφασίσει ο ίδιος για τη ζωή του.
Εδώ που τα λέμε, κανείς απ'όσους επιχειρούν
να αυτοκτονήσουν και επιζούν, δεν κρίνεται μετά.
Αλλά όταν χρειάζεσαι τη βοήθεια κάποιου άλλου,
για να πεθάνεις με αξιοπρέπεια, τότε το κράτος
παρεμβαίνει στην ελευθερία του λαού και τους λέει
πως η ζωή που ζούνε δεν είναι δικιά τους
και δεν μπορούν να αποφασίζουν γι'αυτή.
Αυτό, κύριε πρόεδρε, μπορεί να βασιστεί μόνο
σε μεταφυσικές ή θρησκευτικές δοξασίες.
Σ'ένα κράτος, επαναλαμβάνω...
λαϊκό.
Κύριε πρόεδρε, ζητώ μια νομική απάντηση,
μα πάνω απ'όλα, μια λογική και ανθρώπινη.
Και τώρα, με την άδειά σας,
ο Ραμόν θά'θελε να διαβάσει κάτι.
Απορρίπτεται.
Ο πελάτης μου θέλει να απευθυνθεί σε σας απευθείας,
για να ακούσετε από τον ίδιο...
Γνωρίζετε πολύ καλά ποια είναι η διαδικασία.
Φυσικά τη γνωρίζω, πολύ καλά μάλιστα.
Δεν γνώριζα όμως πως ήταν τόσο άσχετο προς το θέμα,
να του δώσετε τρία λεπτά απ'το χρόνο σας.
Να ακούσετε έναν άνθρωπο που περιμένει 28 χρόνια.
Αν θέλετε να αλλάξετε την διαδικασία...
αλλάξτε τους νόμους.
Ναι, φυσικά. Αυτό το γνωρίζω ήδη.
Η υπόθεση είναι έτοιμη για την ετυμηγορία.
Ήξερα πως δεν θα τό'παιρνες στα σοβαρά.
Αυτό κάνουν όλοι οι άντρες. Γέλα.
Σιγά μην ήσουν διαφορετικός εσύ.
Συγχώρα με. Τελευταία μου συμβαίνουν λίγα απ'όλα.
Και... είμαι κάπως συγκλονισμένος.
Δεν επιτρέπεται να ερωτευτείς τετραπληγικό;
Τόσο περίεργο είναι;
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα.
Ειδικά αφού μιλάμε για κάτι τόσο σύνθετο όπως η αγάπη.
- Σύνθετο; - Ναι Ρόσα, σύνθετο.
Όσο κι αν μου λες πως μ'αγαπάς, ποτέ δεν θά'μαι
σίγουρος πόσο αληθινή είναι η αγάπη σου.
Ή αν είναι απλά η εξιδανίκευση του άντρα που ήθελες
να βρεις μα δεν μπόρεσες ή δεν κράτησε.
Τι λες; Μη προσπαθείς να με μπερδέψεις.
Ή αγαπάς ή δεν αγαπάς.
Δεν μπορείς να βάλεις λογική στην αγάπη.
Αφού είναι έτσι, τι θέλεις να κάνω; Να μείνω μαζί σου;
Μου αρκεί να ξέρω πως μπορώ να σ'επισκέπτομαι πού και πού.
Φυσικά και μπορείς.
Ναι, αλλά για πόσο;
Δεν θα μου ζητούσες να μείνω ζωντανός για σένα, ε;
Κι αν σου έλεγα...
πως μου δίνεις δύναμη να ζήσω Ραμόν;
Περίμενε. Σταμάτα το αυτό για μια στιγμή.
Κάτσε εκεί.
- Αγαπάς τα παιδιά σου; - Φυσικά και τ'αγαπάω.
Να η δύναμη για να ζήσεις.
Μη μου δίνεις αυτή την ευθύνη.
Αυτό το αποκαλείς αγάπη;
Να με κρατάς εδώ παρά τη θέλησή μου;
Αυτός που πραγματικά μ'αγαπάει είναι αυτός,
που θα με βοηθήσει να πεθάνω.
Αυτό είναι αγάπη, Ρόσα.
Αγαπητή Τζούλια...
χθες έλαβα την απόφαση του επαρχιακού δικαστηρίου.
Οι δικαστές κατανοούν ότι θέλω να πεθάνω,
υπενθυμίζουν όμως ότι κάθε βοήθεια τιμωρείτε από το νόμο.
Κάποια άλλη στιγμή, αυτό θα μ'επηρέαζε πολύ.
Να με σπρώχνουν σ'ένα αδιέξοδο που
οι μέρες και οι νύχτες είναι ατελείωτες.
Μα τώρα νιώθω να περνούν όλα βιαστικά από μπροστά μου
και το βιβλίο θα εκδοθεί από μέρα σε μέρα.
Και μαζί του θα επιστρέψεις κι'εσύ Τζούλια. Ιουλιέτα μου...
Θα είναι ο πιο γλυκός θάνατος που θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ.
Θα είναι αγάπη, αγνή και μοιρασμένη.
Και θα είναι η επιστροφή στην ισορροπία. Επιτέλους ισορροπία.
Ένα φιλί, αγαπημένη μου φίλη.
Να τ'ανοίξω;
Είναι το βιβλίο!
Κοίτα, είναι το βιβλίο. Είσαι στο εξώφυλλο.
Ωραία μυρίζει.
Αυτό είναι για σένα.
Θα το δείξω στη μαμά.
Γιατί... δεν μπορώ να είμαι ευχαριστημένος μ'αυτή τη ζωή;
Θα σου δώσω ένα ηρεμιστικό.
Γιατί θέλω να πεθάνω; Γιατί θέλω να πεθάνω;
Δώσ'μου δύο ακόμα.
Για το Θεό, δύο παραπάνω χάπια δεν θα με σκοτώσουν.
Δώσ'μου δύο ακόμα.
Σε λίγο θά'σαι καλύτερα.
- Πως νιώθεις; - Καλά.
- Τι ώρα είναι; -11.
Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω σήμερα.
Η κοπέλα από το Μπόιρο τηλεφώνησε ήδη τρεις φορές.
Τι ήθελε;
Λέει πως έχει να σου μιλήσει για κάτι σημαντικό.
- Γι'αυτήν όλα είναι σημαντικά. - Πάρε τον αριθμό σε παρακαλώ.
Θα της τηλεφωνήσεις; Γιατί δεν περιμένεις να πάρει αυτή;
Με το ζόρι πληρώνει το λογαριασμό τηλεφώνου.
Πάρε τον αριθμό σε παρακαλώ.
Εντάξει Ραμόν. Ανέκαθεν ήσουν ευγενικός.
Τι συμβαίνει Ρόσα;
Πρέπει να σε δω. Πρέπει να σου μιλήσω.
Είπες να τηλεφωνώ πριν σ'επισκεφτώ.
Ναι. Έγινε κάτι;
Μπορώ να έρθω τώρα;
Άκου Ραμόν, είπες ότι είχες ένα σχέδιο ή κάτι τέτοιο.
Ότι είχες βρει τρόπο να κάνεις αυτό που ήθελες,
αν οι δικαστές αποφάσιζαν κατά.
Σου ζήτησα ήδη να με συγχωρέσεις, σωστά;
Σου είπα να το ξεχάσεις.
Δεν μπορώ όμως.
Τον προηγούμενο μήνα το δικαστήριο είπε όχι.
Κι εσύ ακόμα το σκέφτεσαι.
Αυτό σ'ανησυχεί; Ότι θα γίνει το δικό μου;
Θα το κάνεις λοιπόν;
Δεν είναι τόσο εύκολο, αλλά μην ανησυχείς.
Θα είσαι η τελευταία που θα το μάθει.
Συνειδητοποίησα... κατάλαβα αυτό που είπες στην Κορούνια.
"Αυτός που πραγματικά μ'αγαπάει θα είναι αυτός που θα με βοηθήσει"
Είμαι απόλυτα σίγουρη γι'αυτό που νιώθω.
Σ'αγαπώ.
Θέλεις να σε βοηθήσω;
Δεν αστειεύομαι Ραμόν. Θέλεις να σε βοηθήσω;
Τι θα του πεις; Χοσέ, περίμενε...
Μ'άκουσες; Δεν θα το επιτρέψω.
Και τι θα κάνεις; Θα με δέσεις στο κρεβάτι;
Ή θα με γεμίσεις με υπνωτικά χάπια όπως έκαναν στο νοσοκομείο;
Κανείς δε θα μ'εμποδίσει να φύγω απ'εδώ.
- Εγώ θα το κάνω. - Ούτε κι'εσύ.
Θα δεις!
Ή μήπως δεν με λογαριάζει κανείς σ'αυτό το σπίτι;
Είμαι ο μεγαλύτερος αδερφός. Ο αρχηγός της οικογένειας.
Και νομίζεις πως σημαίνει κάτι αυτό για μένα;
Στην ηλικία μου;
Για μένα μετράει τι έχουν οι άνθρωποι στο κεφάλι τους,
και το δικό σου είναι άδειο.
Θα πάψω να είμαι σκλάβος της άγνοιάς σου
ή της σεμνότυφης συνείδησής σου.
Κι εγώ; Είμαι κι εγώ σκλάβος.
Πως νομίζεις ένιωσα όταν παράτησα τη θάλασσα;
Όλη μου η ζωή εδώ, να ζω από τους οπωρώνες.
Για να'μαι μαζί σου. Μόνο για να'μαι μαζί σου.
Εγώ, η γυναίκα μου και ο γιος μου. Όλοι σκλάβοι!
- Ο θείος σου θα πάει στο Μπόιρο. - Στο Μπόιρο; Γιατί;
Να μείνει εκεί για λίγο, λέει.
Φεύγει με κείνη τη γυναίκα, τη Ρόσα.
- Θα παντρευτούνε; - Όχι!
Άκουσα ότι θα φύγεις. Για πόσο;
Θέλω να σου δώσω το βιβλίο μου. Είναι εκεί.
Δεν υπάρχουν άλλα;
Φυσικά, αλλά αυτό είναι το πρώτο αντίτυπο.
Άνοιξέ το στο σελιδοδείκτη.
- "Στο γιο μου"; - Διάβασέ το σε παρακαλώ.
Στο γιο μου...
Συγχώρα με γιε μου που δε γεννήθηκες.
Δεν έφταιγα εγώ που σ'άφησα πίσω.
Ήταν τα τριαντάφυλλα που φοβόταν.
Συγχώρα με που δεν μπόρεσα να παίξω μαζί σου.
Δεν ξέρω αν γεννήθηκες αφού έφυγα.
Να θυμάσαι πάντα πως ακόμα σ'αγαπώ.
Δώσε ένα φιλί στη μητέρα σου από μένα.
Και μη μου κρατάς κακία. Δεν είναι καλό να μισείς.
Λοιπόν... κατάλαβες;
- Ναι. - Για να δούμε.
Είναι για τον γιο που δεν έκανες ποτέ
και είναι σαν να του μιλάς.
Και ζητάς συγχώρηση που δεν τον απέκτησες.
Τι πρόσθεσα όμως στο τέλος;
- "Στον Χαβιέρ" - Και; - Τι και;
Δεν καταλαβαίνεις τι προσπαθώ να πω;
Εγώ όμως δεν είμαι ο γιος σου.
Φυσικά όχι...
Αλλά σου αφιερώνω αυτό το ποίημα για κάποιο λόγο, ε;
Αλλά εγώ δεν είμαι ο γιος σου.
Δεν ξέρω τι σας μαθαίνουν στο σχολείο. Φύγε απ'εδώ.
Όλοι είστε τόσο παράξενοι..
Πώς είσαι; Μια στιγμή, δεν σ'ακούω.
- Πες μου καλέ μου. - Φεύγω αύριο.
H Ρόσα μου τό'πε τ'απόγευμα. Είμαι σίγουρη πως ανυπομονείς.
Λίγο.
Eρεύνησα για κείνο το πράγμα... ξέρεις..
Ποιό; Τη σκόνη;
Ναι. Πρέπει να υπολογίσεις μια ακριβή δόση των 200 mg.
Μπορεί να είναι λίγο επώδυνο... να ξέρεις.
Καλύτερα να τα ξεχάσεις όλα αυτά.
Ανησυχώ πως κάποια μέρα θα σου αποδώσουν συνενοχή.
Γι'αυτό σε πήρα, να σου πω αντίο και δεν πρέπει να ξαναμιλήσουμε.
Είναι για την ασφάλειά σου. Δεν πρέπει να πεις τίποτε και στον Μάρκ.
Καταλαβαίνω. από- χαιρετιόμαστε λοιπόν.
Καλύτερα έτσι.
Εντάξει, εντάξει... εντάξει. Άσε να σου πω κάτι...
Σκέψου το όσο χρειάζεται.
Μη νιώθεις πιεσμένος. Εννοώ,μη το κάνεις για να είσαι υπόδειγμα,
ή για να μην απογοητεύσεις το κοινό, ή εμάς ή το σύλλογο.
Κανείς δεν σε πιέζει να το κάνεις, με καταλαβαίνεις;
- Με καταλαβαίνεις Ραμόν; - Όχι κι εσύ Τζένη, σε παρακαλώ!
- Λυπάμαι Ραμόν. - Γειά σου Τζένη.
Καλό ταξίδι, σύντροφε.
Κι εσύ να είσαι καλός.
Κατάλαβα τι εννοούσες με το ποίημα.
Έλα εδώ μια στιγμή.
Αγκάλιασέ με.
Κάνε μου τη χάρη. Πρόσεχε τον παππού σου.
Άντε Ραμόν, πάμε.
Μπορείς να κλείσεις την πόρτα, μικρέ;
Άντε, κλείσ'την.
Τι θα κάνεις στο Μπόιρο αφεντικό;
Πάω στην παραλία. Για αλλαγή θέας.
Αλλαγή θέας; Υπέροχα!
Το καλύτερο που βρήκα με τα λεφτά που μού'δωσες.
Και ζήτησα να έχει θέα. Σ'αρέσει;
Πού πρέπει να υπογράψω για να σε παντρευτώ;
Αποκοιμήθηκε.
Φυσικό. Αφού δεν μπορώ να κινηθώ.
Αν υπάρχει πραγματικά ζωή μετά το θάνατο...
Ξέρω πως θ'ακουστεί χαζό, αλλά...
Σε παρακαλώ στείλε μου ένα σημάδι.
Οτιδήποτε. Ποτέ δε φοβόμουν τα πνεύματα.
Θα είμαι σε επιφυλακή. Περιμένοντας. Θα το κάνεις;
Φυσικά.
Αλλά, μεταξύ μας, πιστεύω ότι αφού πεθάνουμε,
δεν υπάρχει τίποτε. Όπως πριν γεννηθούμε. Τίποτε.
Πως είσαι τόσο σίγουρος; Κανείς δεν το ξέρει αυτό.
Όχι, δεν είμαι σίγουρος.
Προαίσθημα είναι. Όπως όταν ο πατέρας μου
κοιτάει στον ουρανό και λέει "Αύριο θα βρέξει" και βρέχει.
Προαίσθημα είναι.
Υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να ξεχάσεις. Θα είμαι στα όνειρά σου.
Θα έρχομαι τις νύχτες στο κρεβάτι σου και θα κάνουμε έρωτα.
Και επειδή μπορεί να μη στο πω στα όνειρά σου, στο λέω τώρα.
Σ'ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.
Δικαστές, πολιτικοί και φορείς της εκκλησίας.
Τι σημαίνει για σας αξιοπρέπεια;
Όποια και να είναι η απάντηση της συνείδησής σας
να ξέρετε, ότι αυτή δεν είναι ζωή για μένα.
Θα ήθελα τουλάχιστον να πεθάνω με αξιοπρέπεια.
Σήμερα, κουρασμένος από την αδράνεια των θεσμών,
αναγκάζομαι να το κάνω κρυφά, σαν εγκληματίας.
Πρέπει να ξέρετε ότι οι διαδικασίες που οδήγησαν στο θάνατό μου,
χωρίστηκαν προσεκτικά σε μικρές πράξεις που
δεν συνιστούν έγκλημα από μόνες τους
και εκτελέστηκαν από κάποια φιλικά χέρια.
Ακόμη κι έτσι, αν το κράτος επιμένει να τιμωρήσει τους βοηθούς μου,
προτείνω να κόψετε τα χέρια τους, μια και είναι το μόνο που συνείσφεραν.
Το κεφάλι, εννοώ η συνείδηση προσφέρθηκε από μένα.
Όπως βλέπετε, έχω δίπλα μου ένα ποτήρι νερό,
που περιέχει μια δόση καλιούχου υδροκυανίου.
Μόλις το πιώ θα πάψω να υπάρχω.
Εγκαταλείποντας το πιο πολύτιμο περιουσιακό μου στοιχείο.
Το σώμα μου.
Πιστεύω το να ζείς είναι δικαίωμα,
όχι υποχρέωση, όπως ήταν στη δική μου περίπτωση.
Αναγκάστηκα να δεχτώ αυτή τη θλιβερή κατάσταση,
28 χρόνια, 4 μήνες και μερικές μέρες.
Μετά από όλα αυτά, κάνω έναν απολογισμό
και δε μπορώ να αναφερθώ στην ευτυχία.
Μόνο ο χρόνος που πέρασε, ενάντια στη θέλησή μου,
στο περισσότερο της ζωής μου,
θα είναι σύμμαχός μου από δω και πέρα.
Μόνο ο χρόνος και η εξέλιξη των συνειδήσεων θα αποφασίσουν
μια μέρα αν το αίτημά μου ήταν λογικό ή όχι.
Λοιπόν...
Κάνει ζέστη...
Θα έρθει και ο Μάρκ;
Είναι με το γιο μας στη παραλία. Λατρεύει τη θάλασσα.
- Δε φαντάζομαι να βουτήξουν! - Όχι! Έχει πολύ κρύο.
- Πως είσαι; - Μία χαρά.
- Θα με καταλάβει; - Ναι...
Μπορεί να παρακολουθήσει μια συζήτηση ή...
Ναι. Με δυσκολία, αλλά...
- Πάω να την δω, τα λέμε. - Τα λέμε.
Γειά σου. Τι κάνεις;
- Μια χαρά, εσύ; - Καλά κι εγώ.
Πολύ όμορφο σπίτι!
Ξέρεις ότι ο Ραμόν μου άφησε πολλά γράμματα.
Του άρεσε η ιδέα να αφήσει πίσω του γραπτά.
Τις προάλλες βρήκα αυτό το γράμμα για σένα.
Ποιος Ραμόν;
Ο Ραμόν Σαμπέδρο... Ο φίλος σου.
Σας σύστησα. Θυμάσαι;
Εσύ;
Είναι πολύ όμορφα εδώ.
Η θάλασσα μέσα μου, η θάλασσα μέσα μου.
Και η έλλειψη βαρύτητας στο βυθό
εκεί που τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα
δυο βουλές ενώνονται για να πραγματοποιήσουν μια ευχή.
Η ματιά σου και η ματιά μου
σαν ηχώ που επαναλαμβάνεται, χωρίς λόγια.
Όλο και βαθύτερα,
πέρα από όλα, μέσα από το αίμα και τα κόκαλα.
Πάντα όμως ξυπνώ και εύχομαι να ήμουν νεκρός,
να μένω με το στόμα μου μπλεγμένο στα μαλλιά σου.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΣΟΦΙΑ-AKIS401
spell check/Συγχρονισμός BluRay απο pkz in Julia Dream